اگر ویتوریو دسیکا به عنوان کارگردان و سوفیا لورن به عنوان بازیگر نه تنها در ایتالیا که در کل دنیا زوج هنری موفقی محسوب می شدند در ایران همراه با صدای ژاله کاظمی بدل به یک مثلث محبوب شده بودند. همان اندازه که لورن در آثار سایر کارگردانان کم اثر و فاقد جذابیت بود در ایران هم بدون صدای ژاله انگار چیزی اساسی را کم داشت. این ادغام دوبلور و بازیگر نتایج درخشانی در فیلمهایی نظیر دوزن, گل آفتابگردان, دیروز امروز فردا داشت و حتی آثار سطح پایین لورن نظیر محبوبه گنگستر, یکی بود یکی نبود و … هم به مدد صدای ژاله کاظمی دیدنی(شنیدنی) می شدند.
بانوی دوبله ایران بواسطه صدای منعطف اش طیف متنوعی از نقشهای ماندگار تاریخ سینما را در حافظه سینمایی ایرانیان ثبت کرد. کار فوق العاده اش به جای الیزابت تیلر در دوبله دوم گربه روی شیروانی داغ که پا به پای جلیلوند به جای پل نیومن پیش آمد یا به جای الی مک گرا در قصه عشق که صدایش به همراه فیلم از چارچوب محدود مدیوم اولیه اش خارج شده و در دل فرهنگ خوره فیلمهای وطنی جای گرفته است.
نقش پررنگ ژاله کاظمی در شاهکار نمونه ای دوبله فارسی یعنی آوای موسیقی(اشکها و لبخندها) به تنهایی می تواند او را صاحب جایگاهی رفیع در عرصه دوبله کند. جدای از تسلط همیشگی او در نقش گویی اجرای فارسی آوازهای جولی اندروز خوش صدا تکخال او در این شاهکار دوبله فارسی است. جدای از تعاریف تعارف گونه ای که طی سالیان دراز از دوبله این اثر شده و تمامی جذابیتش را ناشی از ترجمه آهنگین ترانه های فیلم میدانند همه اجراها یکدست نیست ولی حاصل کار ژاله کاظمی به مدد تجربه اجراهای تلویزیونی چند پله بالاتر از سایرین است. با علم به این توانایی کاظمی میتوان حسرت این نکته را خورد که در صورت اجرای اقدامی مشابه(اجرای آوازها به فارسی) در فیلم بانوی بانمک (هربرت راس) میشد صدای بانوی دوبله ایران را به جای باربارا استرایسند هم شنید .
ژاله کاظمی که نقاش زبردستی هم بود و به شهادت اهل فن توانایی اش نقاشی دست کمی از گویندگی اش نداشت بعد از انقلاب با مسوولین تلویزیون(تنها محل دوبله تا سالها) اختلاف پیدا کرد و در سالهای پایانی عمرش به شدت کم کار بود.
